سلام همراهان عزیزم. امروز میخوام داستان این سنگ بامزه و شگفت انگیز رو براتون تعریف کنم.
یه روز یکی از مشتریان قدیمی ما زنگ زد و با ذوق فراوان گفت : من یه سنگ خیلی جالب و سنگین و شگفت انگیز از بیابون خدا پیدا کردم. منم طبق معمول گفتم چه عالی ، عکس بفرست ببینم چیه؟ .
راستش خودم هم از ذوقش خیلی ذوق کردم ومشتاق شدم که عکس رو زودتر ببینم.
گوشم به گوشی بود و از طرفی هم داشتم به کارام می رسیدم که بالاخره فرستاد. عکس رو باز کردم و توی نگاه اول گفتم ای بابا اینکه اونیکسه... ولی بازم دلم رضایت نداد و عکس رو با نگاهم زیر و رو کردم... با خودم گفتم شاید میگه وزنش زیاده کانی فلزیه؟! دوباره گفتم نه جلای فلزی نداره که ... خلاصه اینکه کلی با خودم مرور کردم و کلنجار رفتم و اخرش بهش گفتم بیار از نزدیک ببینیم و آزمایش کنیم.
چند روز بعد باهم قرار گذاشتیم و اومد و من سنگ رو از نزدیک دیدم... راست می گفت خیلی فوق العاده بود ... وزنش نسبت به اندازه کوچولوش خیلی زیاد بودو پوسته بیرونیش انگار سوخته بود و انرژی فوق العاده زیادی داشت.
بردمش زیر میکروسکوپ و تماشا کردمش ... عجب دنیای جالبی ... هییییییچ آثاری از نفوذ آب و یا فرسایش نداشت. در عوض هبیت های مربعی که معلوم بود این سنگ فرصت داشته بعد از خروج از زمین متبلور بشه و هبیتش به این قشنگی شکل بگیره و بعد دوباره در شرایطی قرار بگیره که دوباره از بیرون داغ بشه و کمی ذوب بشه و فوری سرد بشه و این توده سخت و سنگین رو تشکیل بده.
بعدتماشا زیر میکروسکوپ آزمایش سختی گرفتم ازش و دیدم سختی خیلی زیادی داره و اگر بخوام به مقیاس موس بگم حدود 9 بود. بعدش وزن مخصوصش رو چک کردم که حدود 4 بود.
آزمایش های دیگه هم گرفتم تا دقیق متوجه بشم.
آخرش هم نظر من این شد که این یک قطعه گارنت آلماندین هستش که این بلاها سرش اومده و مثل بمب آتش فشانی پرتاب شده و افتاده وسط بیابون... وقتی صاحب سنگ صحبت های من رو شنید هم خوش حال شد و هم ناراحت . خوشحال شد که فهمیده سنگش چیه و ناراحت شد که ای کاش سنگ قیمتی و با ارزشی بود.
پ.ن: طبق معمول کلمات قلمبه تخصصی دیدید و الان میگید هبیت چیه دیگه؟
قیافه و شکل ظاهری سنگ در طبیعت را هبیت میگن. خیلی با سیستم کریستالی فرق داره هاااا. برای مثال هبیت گارنت ها کیوبیک هستش.
